02-06-10

Voor Willem Barnard, op het einde van zijn leven

IMG_3301


Voor Willem Barnard, op het einde van zijn leven

Honderdduizenden woorden moeten
in hem zijn verzonken. Neergelegd,
aangespoeld, uit rotsen gehakt,
met de wildste bedoelingen of
zacht bijeen gedreven, kleine kudde.

En nu, wat ik me afvraag: hoe overleeft
een groter lichaam in een kleiner?
In de kleur van zijn cellen, verdoold
over ook zijn kleinste weggetjes,
verdrinken ze nu mee, zijn woorden?

Of tillen ze een doorschijnend geworden
mens, drogend als een vergeten vlek,
op tot bij hun eigen grotere lijf,
dat andere grenzen kent, wijdere,
buiten de tijd van adem en stap?

Hoeveel vlees is zo woord geworden.
Hoeveel woord is alweer kleine vinger die
leert lezen. Alle woordenboeken zijn
mensenboeken: definities waarin een lichaam
steekt, betekenis als groot gebaar.



20100404_1301


("Woorden" op de krijtrotsen van Normandië...)

Commentaren

... Imprimatur.

Gepost door: Uvi | 04-06-10

;)

Gepost door: Guido | 04-06-10

De commentaren zijn gesloten.