24-09-10

Twee gedichten van M. Vasalis

Twee gedichten van M. Vasalis, de dichteres die zo ver reikt in en met haar woorden...

En ik geef ze mee voorgedragen door de onvolprezen stem van Henk van Ulsen, met die al even ver reikende muziek van de Georgiër Giya Kancheli, Simi, hier op de cello gespeeld door Rostropovich. Geef toe, veel moois ineens...   

Die download haalde ik uit het prachtige vpro-radioprogramma Luna Express, nu jaren geleden, en ondertussen ook al jaren geleden opgehouden. Jammer jammer, want die combinatie poëzie en muziek beviel mij zeer. Nu maar hopen dat het lukt, dit doorsturen.  


podcast

 

Aan het verre lief


Ik denk aan ledematen in de ochtendstond,

fris als tulpenstelen, rond

en stroef.

Ach lief.

En aan het ondergronds geluk

dat door de aders van de ziel

stroomt en in plotseling gelach

opspringt, hoog als de eerste dag.

Denk aan de aandacht en de rust

als bij 't bestijgen van een berg.

Daarboven sneeuw, brandend van wit.

Zo zou het zijn: langzaam, aandachtig,

ingespannen, stijgende, tot het wit-gloeiend eind,

dat heilig is, eenzaam en wijd.

 

 

Eb

 

Ik trek mij terug en wacht.

Dit is de tijd die niet verloren gaat:

iedre minuut zet zich in toekomst om.

Ik ben een oceaan van wachten,

waterdun omhuld door 't ogenblik.

Zuigende eb van het gemoed,

dat de minuten trekt en dat de vloed

diep in zijn duisternis bereidt.

 

Er is geen tijd. Of is er niets dan tijd?

 

 


De commentaren zijn gesloten.