02-11-10

Cotswolddaken & iets over romantiek

IMG_4711.JPG

 

Ik zou mijzelf nooit een romanticus noemen. Sentimenteel genoemd worden zou ik zelfs een belediging vinden. Die al te gemakkelijke gevoelerigheid, dat niet kunnen bijhouden van tranen bij het zien van weer een film met grote gevoelens, bij het opentrekken van weer een operagordijn bombast. Ik ben, denk ik, daarvoor te rationeel ingesteld. Nuchter niet, nee, rationeel is geen synoniem van nuchter. Wel van zoeken en onderzoeken, van niet anders kunnen dan willen begrijpen...

Geen romanticus? Mijn leerlingen moesten altijd glimlachen als ik, met hen aanbeland in de 19de-eeuwse romantiek, zoiets zei. Blijkbaar straalde ik iets anders uit, gedroeg ik mij anders dan iemand die twee en twee optelt en zeker is dat vier de uitkomst is. Dat eeuwig vragen stellen, die haperende blik, die taal die soms lichtjes van de grond komt, die verontwaardigde onvrede, ja, dat doet wel een beetje denken aan een romantisch wezen...

Treft mij daarom in Engeland zo die voorbije aanwezige tijd? Die dingen die een andere tastbaarheid hebben gekregen? Ik blijf maar foto’s maken van reuzen van bomen, van daken en stenen, van muurtjes om het groen, van klein licht in kleine kerkjes, van zonlicht overal waar ik het vind.

Maar ook in een stad kijk ik mijn ogen uit, klikt mijn toestel. Ik mag graag surfen naar sites waar iemand met zijn tweede oog een treffende esthetiek van de stad blootlegt (www.pascaldigital.blogspot.com). Zijn die foto’s minder romantisch dan plattelandsfoto’s? Nee toch,  in zijn diepte is elke foto misschien wel romantisch, dat wil zeggen op zoek naar een inherente schoonheid, of geraakt door een inherente diepgang; wil elke foto misschien bewaren, of tonen aan de wereld, gedreven door een diepe onvrede... 

Neem de kenmerken van de romantiek zoals ze als stroming in de 19e eeuw doorbrak (die onvrede & die opstandigheid & dat vluchten in ongereptheid-verbeelding-een eigen plek-eenvoud-humor-voorwereldsheid-enz), dan kun je daarvan veel op een foto leggen.

Ik vind het zelf ook merkwaardig, die link die ik nu leg tussen de romantiek als stroming en een foto. Maar ik blijf er ook bij dat romantisch een onhandig en onbruikbaar begrip is.

 

 

IMG_4712.JPG

 

Commentaren

What's in a name?

Toen ik daarstraks naar (een voorproefje) van Iep keek
(film boek Joke van Leeuwen), werd ik hevig ontroerd.

Welke etiket zou hierop passen?

Dag Guido.

Gepost door: Uvi | 04-11-10

Haha, je bent je eigen categorie, Uvi. Meester in de ontroering ben jij.

Gepost door: Guido Vanhercke | 05-11-10

De commentaren zijn gesloten.