07-11-10

Misschien is dit (Peter Verhelst)

IMG_4816.JPG

In de najaarsbrochure van het Brugse Concertgebouw staat een gedicht van Peter Verhelst dat me zeer aanspreekt:

 

In een kamer staat op de witte vloer naast een houten ton

een man met geheven armen voor zijn gezicht.

De deur slaat toe. Het is stikdonker in de kamer.

 

Ik probeer mijn ademhaling onder controle te krijgen.

Ik strek mijn armen uit en doe voorzichtig een stap.

 

Misschien is dit een van die geschenken van het donker:

met gestrekte armen is het altijd mogelijk

met je handpalm tot stilstand te komen

tegen een gezicht.

 

 


De commentaren zijn gesloten.