27-01-11

De Aanraking (12)

 

20100209_1102-1.JPG

 

 

12.  Nederland

Even naar Nederland. Het blijft een lekker land voor een hoop dingen. Water bijvoorbeeld. Voor iemand als ik die zo graag de dingen ziet stromen, heeft de alomtegenwoordigheid van water in Nederland iets van een feest. We keken over de Westerschelde, waar de wind over de golven rende. Drie sleepboten assisteerden een rivieraak, als jonge hond liep er eentje voorop en bleef dan wachten. Meeuwen lieten zich net niet wegblazen, een indrukwekkend ter plaatse vleugelen was dat. De kou ging ons hele gezicht af.

En dan de vergezichten. Hier heeft men eraan gedacht dat ook het oog al 'ns breed wil uithalen en heeft men de ruimte geordend. Wat je ziet is net zo mooi als het woord. Hier zie je sloten en voren en boerderijen als in een bioscoopzaal. Breed en ver. Scherp en prachtig verfilmd.

En dan het belangrijkste: de vergezichten laten ook de wolken los. Ruysdaelse massa's van wit over grijs en diverse soorten blauw tot donker en nog donkerder. De wind trok er scheuren in en liet een onderhemdje van licht azuur bloot. In het westen boorde de late zon een vinger door de overvloed. Soms stonden we stil en knipperden goed met de ogen om alles keurig te onthouden. Want je ziet wel veel wolken in Nederland, en ze vloeien als water en ze bergen duizend vergezichten.

Lang bleven we als de vogels hangen. Toen gaven we toe en lieten ons naar huis drijven met blije muts. Ik hou van uitwaaien, zeg je, jij die van versheid houdt. En ik hou van de kruideniers die dit land zo mooi hebben bewaard, en nog gratis ook.

De commentaren zijn gesloten.