08-03-11

De Aanraking (35)

 

IMG_3936.JPG

35.  Onderstoppen

De zorgvuldigheid waarmee iets geschapen wordt. De zorgvuldigheid waarmee het krentenboompje haar jurk aantrekt, waarmee een huis wordt gebouwd, waarmee kinderen worden ondergestopt.


Is een kind onderstoppen een schepping? Elke nacht gaan we op reis en het is belangrijk dat van kleins af aan goed te leren, afscheid te leren nemen in vrede, in vertrouwen de andere kant op te kijken. Wat hebben we als we inslapen? Adem en een lichaam en een hoofd dat volgepakt is. Meer niet. En de zorgvuldigheid waarmee we zijn ondergestopt.


De zorgvuldigheid waarmee een mens kan formuleren. Helder willen denken, daar zit evenveel goedheid in als in een goede daad. Waar komt die energie vandaan om steeds opnieuw op zoek te gaan, woorden te vinden die iets zeggen over het geheel? Daar zit zo'n hunker in, generatie na generatie. Een diep heimwee doortrekt de mens, een immens verlangen allemaal samen opgenomen te worden in het grote dat we niet kennen maar alles verbindt. Het lijken wel wetenschappelijke feiten: als één wordt opgenomen in het begrijpen, dan allemaal. Wat geldt voor de een, geldt voor de ander. Niemand wordt uitgesloten. Begrijpen is weggelegd voor alle mensen. En de drang die hen opjaagt, lijkt op die van de vluchteling die wil thuiskomen, op wie gewacht wordt misschien. Waarheid, zeggen we, we kennen haar niet, verlangen of herinnering. Maar hoe meer we haar spreken, hoe meer ze bestaat. We vertellen er onze kinderen over, we zorgen ervoor dat ze voor iedereen geldt, we maken er  liederen over tot ze vanzelf gaat trillen, we omringen ons ermee in zorgvuldigheid, onze blik zoekt haar, ons hoofd roept om haar, alles in de schepping spreekt over haar. Wiens kinderen zijn wij?

De commentaren zijn gesloten.