09-04-11

De Aanraking (51)

 

IMG_4199.JPG

51.  Veilig



We beveiligen ons door op tijd lichten aan te steken, overal lichten. We beveiligen ons en vergeten wat een oerstaat het duister wel is. We vergeten en voelen onwennigheid als we omringd worden door dit machtige lichaam, misschien voelen we wel angst. In het duister lijkt het alsof we oplossen. Alleen de doden lossen op, en daarom is de duisternis ook zo aangrijpend. Nog houd ik mijn warmte, hoe lang nog. Nog hoor ik geluiden, nog krijg ik lucht, nog tintel ik, maar hoe lang nog.


We beveiligen ons door op tijd het scherm aan te steken, Paul de Leeuw en de hele reutemeteut in de arena los te laten om getemd, bezworen te worden, en we vergeten de waarlijk tragikomische wereld die daarachter verborgen ligt. Hoe mensen, dieren en dingen geboren worden en sterven, en de waanzinnige strijd die dit alles kost.


Maar nu we de wereld kunnen herscheppen, zullen we het niet laten. Gedaan met die onrust, gedaan met die droefheid, gedaan met die ontroering, we doven alles met studiospots en studiogelach en studiomensen en studioverhaaltjes. Het leven als sitcom.


En als de nood te groot wordt, laten we dan uithuilen in diezelfde studio. De studio als nieuwe kerk. De presentatoren als nieuwe clerus. De kijkcijfers als nieuwe godsdienstoorlogen.

De commentaren zijn gesloten.