13-04-11

De Aanraking (53)

 

IMG_4839.JPG

53.  Het grote vervloeien 2



Zondagvoormiddag. Alchemistengrijs in de lucht, lood met zilver, volledig in zichzelf verdiept en hevig bezig. Soms zie je even hoe het lucht er na voltooiing uit zal zien, plekken concentraat van wat we normaal in verdunning krijgen. Lichte melodieën van wind in de bomen, Zeus die in zichzelf mompelt, zoals de kat ronkt in haar slaap. Ze heeft de mond half open en lijkt zo menselijk nu, een argeloos kind.


Zondagvoormiddag. In de straten lopen mensen met een doel, en mensen zonder doel. De straten, die zoveel hebben gezien, willen wel wachten. Troepjes jongens en meisjes die op plankjes willen vliegen. Soms lukt het. Hun heldere stemmen. Aan de bushalte staat een man zonder onderlip. De bus zit vol levens die ik nooit zal kennen, die mij zelfs niet aankijken. Soms neem ik er een mee in mijn dromen, om te strelen. Maar ook mijn dromen zijn verdund, de laatste tijd. De gezichten lossen op en ik staar weer tegen de achterkant van mijn ogen.


Zondagvoormiddag. Achter de ramen wordt nu eten gemaakt, wordt gekeken, wordt gewacht, wordt geademd. De adem van al die levens achter ramen. Zoveel zichtbaarheid. Er zijn hoofden die op scherp staan en hoofden die mogen rusten. Dingen die glanzen en dingen die roesten. Vogels die zingen en vogels die verloren liggen. Wie heeft zijn vinger gelegd in al dit bestaan? Waar is de onzichtbaarheid die hen geschapen heeft, het verlangen dat hen heeft gewenst?


Zondagvoormiddag. In de kerken worden namen genoemd, in de boeken staan woorden en er zijn lippen die ze spellen, ssst zegt de moeder tegen het kind aan haar borst, ze weet dat ze het leven kan troosten, in slaap kan wiegen, hup zegt de oude man tot zijn kleinkind, glimlachend, een glimlach van iemand die zichzelf vergeten is, de wandelaar staat stil en voelt de grond in zijn voeten en benen en armen trekken, en de lucht hem van binnen nat maken, twee mannen werken aan een auto, twee meisjes samen op een fiets, een hond, een raam, een verkleurde krant tegen de muur. 

De commentaren zijn gesloten.