31-05-11

De Aanraking (77)

 

 

IMG_0092.JPG

 

 

77.   Lege plekken 2

 

Ouder worden is lichter worden. Soms wil ik ouder zijn en lichter. Soms wil ik in een handvol schepping gaan liggen en helemaal volstromen. Twee vogels die voorbij vliegen en de klank is afgezet. Zon die met nooit geziene schaduwen een namiddag bouwt, glooiingen van duister en haarscherp gesneden bladgoud, en zoveel licht. En we rijden erdoor zoals kinderen doen, met dat gulzige omdat alles nieuw is. Je adem naast mij, die aangekleed is met zoveel vormen die ik ken, een heel landschap gaat bij jou naar binnen. Misschien luister ik wel om mee in dat lichaam van jou te liggen, mee te ademen en te kijken naar dat licht van deze namiddag, mee elk ogenblik weer geschapen te zijn.

Er was een eik in het park dat we bezochten, en toen ik onder zijn takken stond, schrok ik en werd heel stil. Hij was ontzagwekkend en liep bij mij binnen zoals mensen die je ontmoet en die indruk maken.

Het jaar werd ouder, het licht was dunner geworden, breekbaar haast, de bladeren trokken naar de grond. Ik zag ouders met kinderen, mensen die elkaar gevonden hadden en elkaar weer zouden moeten loslaten, wandelende verhalen die voorbij gingen zonder dat ik ze aanraakte.

En het werd nacht en het werd dag, het begon zachtjes te regenen en dan scheen het licht weer, en telkens wilde ik achterblijven in het ogenblik dat daar voor me stond, ademde alsof het een eeuwig leven had, keek alsof ook ik een landschap in mijn ogen meedroeg, zijn hand op mij legde zoals geliefden doen, en weer voorbij was, zo vluchtig, zo stil, zo doorschijnend.

Waar heb ik geleerd te leven met dat vol- en leeglopen? Van jou toen ik je liefkreeg en niet ademde dan met jouw adem, niet voelde dan met jouw huid? Van dit oudgeworden jaar dat zich toch nog weggeeft, ogenblik per ogenblik? Van mijn jarenlange lichaam, dat de angsten heeft gesust, en zich moe heeft gezorgd? Langzaam groeien de pijnen naar buiten, ik voel het in mijn lichaam, op een goeie dag zal ik ze loslaten zoals deze adem, glanzend zoals bladeren na een lange zomer.

 

(lege plek: Cantabria...)

De commentaren zijn gesloten.