08-06-11

De Aanraking (81)

 

IMG_5610.JPG

 

 

81.    Weten

 

Ken ik een god? Ik ken het ongenoemde, dat mij liefheeft, omdat ik besta. Dat mij aangeraakt heeft, zodat er weer een dag was om in rond te kijken;

Maar het spreekt niet, het ongenoemde, dat is teveel eer. De bladeren zuigen zoveel licht als ze kunnen dragen uit de waterlucht, en laten zich dan onder het gewicht van die kleuren vallen in de kleurloze gaten. De bomen krimpen tot lijnen. De vogels floepen aan en uit. Alleen het bietenveld glanst in haar bleekgroen kleed.

Alles is er. Is alles ook zoals het moet zijn? Ik heb mij vandaag vakkundig afgeschermd van overvallen en ondervragingen en honger en oeverloos verdriet. Achter de hoizon ligt lijden te wachten, dat weet ik. Misschien moet ik het morgen mee helpen dragen, je wordt er zomaar uitgepikt, schijnt het. Zal ik dan nog de dag loven die mij leerde zien, de adem die mij draagt en geen naam heeft, zo groot is hij?

Soms denk ik dat weten genoeg is. Het weten en zijn grote broertje, het zoeken. Weten dat het leven zal blijven zwijgen, weten dat het handen tekort komt om alles aan te raken, weten dat na die aanraking de scheiding komt, de eenzaamheid, het wachten.

Er is zoveel liefde in weten, denk ik soms. Weten door te kijken. Maar ook weten door te leren. Door uren in een microscoop te staren. Door nog zorgvuldiger teksten te lezen. Door nog beter woorden te kiezen en uit te wisselen. Door te leren geen enkele stap over te slaan als je handen het karwei overnemen en een ader dichtnaaien, een motor uitkleden, een beeld gieten. De massale liefde die mensen in hun dingen leggen, hun vleesgeworden weten, ontroert mij soms.

Zoals het leven is het weten van iedereen, van de bomen en de mensen, van de grond en de tijd. In al die talen wordt hetzelfde verhaal verteld, van geboren worden en sterven, van aangeraakt worden en een levenlang vragen om die eerste genegenheid, van zoeken en weten.

Het weten is het enige dat niet sterft, ook niet als een blad dan langzaam verdwijnt in de grond, als een mens oud en grijs en bleek wordt en plots een opening achterlaat.

Een mens kan zijn dromen zien verpulveren, kan kou worden tot in zijn merg, kan de angst voelen sluipen door zijn bloed, kan razend worden en bitter, maar als hij blijft denken, als hij blijft zoeken, als hij blijft weten, zal hij mens blijven.

In de nauwelijks zichtbare lijnenboom voor mij laten drie mezen zich als trapezewerkers van tak tot tak vallen, ondertussen vale bessen meepikkend, en wetend dat ze leven. Onder mij draait de aarde zich op haar zij en woelt ze het duister los. Het gebeurt allemaal zo stilzwijgend dat ook dat weten moet zijn.


 

IMG_5611.JPG


Commentaren

Er is zoveel liefde in weten, denk ik soms. Weten door te kijken. Maar ook weten door te leren. Door uren in een microscoop te staren. Door nog zorgvuldiger teksten te lezen. Door nog beter woorden te kiezen en uit te wisselen.

Het is jammer Guido; zie welke mail ik ontving..
Is een herdruk de overweging waard?

Vriendelijk groetend,
Cor.

Beste,

Het gevraagde boek 'De aanraking' is volledig uitverkocht. Een bijdruk van dit werk is niet voorzien.

_

Met vriendelijke groet,

Marina Detiége
administratief medewerker

Davidsfonds Uitgeverij

Gepost door: Cor Beau | 08-06-11

Ach Cor, die uitgevers... Mocht ik een televisiegezicht hebben, of een thriller hebben geschreven, of beter nog een kookboek, of nog beter een kookboek én een televisiegezicht, ja dan...

Soms denk ik dat ze het ook niet meer weten, dat het verkoopwater hun aan de lippen staat.

En ook denk ik dat dit internetmedium toch mijn grote geluk is: ik kan er foto's en teksten op zetten, nu, als ik wil, en zoals ik het wil, en er zijn lezers die mij kunnen lezen, en die kunnen reageren. En dat alles zonder luide reclame, maar zo, gewoon, alsof wij elkaar ontmoeten op de hoek van de straat.

En dat zegt iemand die zijn hele leven al zoveel van boeken heeft gehouden, er zoveel heeft gelezen en er zoveel heeft verzameld...

Misschien moet ik zelf mijn teksten verzamelen of heruitgeven? Zou dat iets zijn?

Enne: de uitgeverij heeft nog wel exemplaren van het boek dat na De Aanraking kwam (maar ervoor werd geschreven): Autobiografie van een ziel. (Kreeg een tijdje geleden een brief dat ze de rest gaan verramsjen).

hartelijke groet

Gepost door: Guido Vanhercke | 09-06-11

Guido,

u maakt me aan het lachen en bijna tot de tranen.
Lezend vanaf kindtijd, zelfs in de zwarte slechtste tijd.

Zou dat iets zijn?
Ja. Dat zou iets zijn.
Ik zal eens zien naar de autobiografie; of beter, schrijven.

Eén en tachtig aanrakingen opslaan dan maar; en er komen er nog.

Vriendelijk groetend,
Cor.

Gepost door: Cor Beau | 09-06-11

De commentaren zijn gesloten.