16-08-11

Twee gedichten die familie zijn van elkaar

IMG_5632-2.JPG

 

 

 

Tak  (Hubert van Herreweghen)

 

Even, even tijdens het leven

word ik een ander ding gewaar,

een trilling van licht, om het even,

twee dingen gevoelen elkaar;

zoals engelen vroeger verschenen

verschijnt mij een kind of een tak,

een grashalm kan mij doen wenen,

zo oud werd ik, zo zwak.

Daar blinkt iets, ik loop er neven

zoals het rond mij schaverdijnt,

maar de nacht heeft het uitgewreven.

Wij zien maar iets als 't verdwijnt.

Zoals engelen vroeger verschenen

verschijnt mij een berm of een beek.

En een kind. Het is al verdwenen.

Zo oud werd ik, zo week.

Binnenkort ben ik uitgewreven,

een heilicht, een misverstand.

Maar even, nog tijdens het leven,

met oog, huid, oor, hand,

voel ik een ander ding beven

boven en naast mijn verstand.

In water, in licht, in zand,

staan hiëroglyfen geschreven.

In vriendschap daarmee wil ik leven

en geloven in het verband.

 

*


KOM NIET MET DE HELE WAARHE]D (Olav H. Hauge, Noors dichter)

Kom niet met de hele waarheid,
kom niet met de zee voor mijn dorst,
kom niet met de hemel als ik om licht vraag,
maar kom met een glimp, een dauw, een vleug,
zoals de vogels waterdruppels meedragen na het baden
en de wind een korrel zout.



 

 

Commentaren

Dag Guido,

dank u.
Gevieren aangeraakt.
Guido, de foto, twee prachtig schrijvens.

Gepost door: Cor Beau | 16-08-11

thx :-)

Gepost door: Guido Vanhercke | 18-08-11

De commentaren zijn gesloten.