20-09-11

psalm 138

Geen mooiere illustratie van psalm 138 dan deze graffiti op de grauwe muren van de zoveelste fabriek in Charleroi. Er moet kleur zijn in dit leven, er zal kleur zijn...

IMG_3632.JPG

 

 

Psalm 138

 

Loven wil ik deze wereld

tarten de zelfgenoegzamen

die zich de eigenaar wanen

van wat ze eten en drinken.

 

Loven wil ik deze wereld

tarten de ijdelen

die zich de eigenaar wanen

van hun talenten

alsof niet iemand hen leerde spreken

alsof niet iemand, naamloos

als alle namelozen,

hun huis heeft gebouwd.

 

Loven wil ik deze wereld

tarten de machtigen

die vergeten zijn hun onmacht

hun tranen toen ze kind waren

aan de hand van hun moeder

die vergeten zijn de troost

die van allen is,

de geringen het eerst.

 

Loven wil ik deze wereld

tarten de starren, de haters

de verdorden van hart

die als stenen hinderen langs de weg

de toekijkers met hun laster,

poelen in plaats van stromend water

zijn ze, oh mocht hun bitterheid

bronnen slaan die ze nooit vermoedden

mochten stemmen in hen breken

waar ze vroeger voor vluchtten.

 

Loven wil ik deze wereld

deze schoonheid in tegenlicht soms,

soms in vol gelaat,

deze volheid die zich weggeeft

aan wie haar nabij komt

niet aan de prekers en zondelozen

maar aan het klein gebaar

aan de stille stem

aan de hand die zachtjes

de deur dichtdoet.

 

IMG_3630-1.JPG

IMG_3631.JPG

De commentaren zijn gesloten.