24-09-11

Op een wieg (Constantijn Huygens)

IMG_0260.JPG

 

 Nog zo'n geliefde versvorm is het kwatrijn. Let even op (sprak de leraar...) hoe niet alleen de versregels dansen, maar ook het hele gedicht intensiteit uitstraalt.

De versregels zijn alexandrijnen: telkens 2x6 lettergrepen, met een korte cesuur (=pauze) in het midden. Deze alexandrijnen bestaan uit 2x3 jamben - een jambe is een versvoet waarin een onbeklemtoonde lettergreep gevolgd wordt door een beklemtoonde, waardoor je een mooi stuwend ritme krijgt.

Maar ook het gedicht zelf is, in zijn beknoptheid, een inhoudelijk ritme: we woelen in het leven, voor kinderen en onze bezittingen ("erven"), moe worden we ervan, moe ook van al dat bezig blijven en zorgen ("bewind"), en uiteindelijk zijn we oud en moe voor we het beseffen (daar is die 4e regel al...). Zo open als regel een en vier eindigen (onbeklemtoonde lettergreep die er nog aanhangt, slepend rijm: dat mag ook wel bij geboorte en dood), zo afgeblokt zijn regel twee en drie (staand rijm, eindigend op de 12de lettergreep; zo is ons werkende, zorgende leven, opgejaagd van minuut tot minuut). Ons leven: een opjagerij en zorgnmakerij tussen twee oneindigheden...?

Ik vind Huygens een geweldig dichter. Dit is een van die gedichten die ik uit het hoofd ken, en in slapeloze nachtmomenten wel eens opzeg, om te zien of ik nog niet "moe daarheen" aan het vallen ben, of ik nog genoeg wakker ben... Laat mij maar zo oud worden als de oude Huygens, die zelf niet begreep waar hij die hoge leeftijd aan verdiend had. 


 

 Op een wieg  

 

Wij woelen zonder end voor kinderen en erven;

En ‘t gaat ons in ‘t gewoel gelijk ‘t gewiegde kind.

Wij woelen ons in slaap door allerlei bewind,

En vallen moe daarheen, met d’ogen toe en sterven.

 

 

Commentaren

Heerlijk zo geleid worden aan de hand
door een taaltuin ...

maar ik vergeet, vergeet als een vergiet ...
behalve soms de mooie 'jamben' van een vrouw
en het heupwiegen van haar alliteraties ...

Gepost door: Uvi | 26-09-11

Je ogen en je oren en je lichaam vergeten blijkbaar niet...
;-)

Gepost door: Guido Vanhercke | 26-09-11

Guido,

die foto ..
de generaties beentjes
die dragen

en gedragen worden

stromstampelvoetjes
tijdloos zijn we
zo tijdig

Gepost door: Cor Beau | 28-09-11

De commentaren zijn gesloten.