07-12-11

Elias in Europa, of het verschil tussen beeld en werkelijkheid (dagboek)

 IMG_5521-1.JPG

Woe 0712

Prins Elias is geland, met zijn vader en moeder. Alle drie moe, van zoveel uren in de lucht, maar ala, gezond en wel.

 

Wat een verschil tussen beeld en werkelijkheid.

Hoe mooi de foto’s ook zijn, elk moment is honderden foto’s ineen, zeker met zo’n expressief gezichtje als het zijne.

Eén glimlach die zich openplooit, en je weet weer waarom mensen verzot zijn op het leven.

Éen blik van hem midden in je ogen en je weet weer hoe diep de verbondenheid is tussen die levens. Hoe hij belofte en vraag is, tegelijk. Hoe ik in hem geschiedenis zie beginnen, denken, voelen, doen, en tegelijk wij al voor hij bestond met die geschiedenis begonnen zijn, en hij dat precies al weet. Enfin, het was een blik die ik niet snel zal vergeten. (Ook de context niet: we schoven voetje voor voetje aan op de Parijse wegen, in de morgenspits, in een donkere tunnel –Parijs is een plek waar de inwoners hun leven doorbrengen met onderweg te zijn, zei Nathalie. Maar net door dat aanschuiven kon ik omkijken, en zag zijn grote ogen op mij gericht).

En hem aanraken, zegt Lieve. Dat wonderlijke aanraken van levens.

En dat hij cranky is van het vele vliegen, en hartstochtelijk huilt in die rotfile, ook dat is leven, het schuurt tegen van alles, en soms kunnen we alleen maar toekijken. Zing dat Hongaarse liedje voor hem, zegt zijn vader, en inderdaad, even wordt hij stil en luistert hij naar zijn moeder. Ik kan nu zijn blik niet zien, want heb mijn ogen gericht op alle bumpers voor en opzij en achter mij, misschien zelfs boven en onder mij. We moeten heelhuids in het appartement van oma geraken.


IMG_3975b.jpg


(Vingertjes toen & vingertjes nu...)

Commentaren

Sprekend

Goede Prachtdagen dragen jullie, Guido, Elias & ...

Gepost door: Cor Beau | 08-12-11

De commentaren zijn gesloten.