22-01-12

Hemel (Wislawa Szymborska)

IMG_3868.JPG

Laat ik nog eens een gedicht kiezen, eentje van de befaamde Poolse dame met haar licht-ironische glimlach. Het begin en het einde, die doen het hier voor mij: dat beeld van een ruit-, kozijn- en vensterbankloos groot raam, met niets daarbuiten en toch wijdopen, hoe komt ze toch bij dergelijke eenvoud? En die laatste woorden: geestdrift en vertwijfeling. Mochten ze nu twee woorden vragen waarin ik mezelf zou herkennen, ik citeerde deze twee. Telkens weer verwonderd, geraakt en opgetild door wat bij mij langskomt, en tegelijk even diep beseffend de onvolledigheid van alles... 


Hemel

Hiermee had ik moeten beginnen: de hemel. 
Een raam zonder vensterbank, kozijn of ruiten. 
Een opening en niets daarbuiten, 
maar wijd open.

Ik hoef niet te wachten op een heldere nacht, 
noch mijn hoofd achterover te buigen, 
om de hemel te bezien. 
Hij is achter de rug, bij de hand en op de oogleden. 
De hemel omwindt me strak 
en tilt me van onderen op.

Zelfs de hoogste bergen 
zijn niet dichter bij de hemel 
dan de diepste dalen. 
Op geen enkele plaats is meer hemel 
dan op enige andere. 
De hemel drukt even absoluut 
op een wolk als op een graf. 
De mol kan zich even hemels voelen 
als de uil die zijn vleugels wiegt, 
Een ding dat in de afgrond valt 
valt van hemel in hemel.

Korrelige en rotsachtige, 
vloeibare, vlammende en vluchtige 
lappen hemel, kruimels hemel, 
vlagen hemel, stapels. 
De hemel is alomtegenwoordig 
zelfs in het onderhuidse duister. 
Ik neem de hemel op, scheid hemel af. 
Ik ben een val in een val, 
een bewoonde bewoner, 
een omhelsde omhelzing, 
een vraag in een antwoord op een vraag.

De verdeling in aarde en hemel 
is geen geschikte manier 
om aan dit geheel te denken. 
Ik kan er alleen mee overleven 
op een preciezer adres 
dat sneller is te vinden, 
mocht ik worden gezocht. 
Mijn bijzondere kenmerken zijn 
geestdrift en vertwijfeling.

Commentaren

En toch, en toch,
komt de hemel soms dichterbij...

Van de schoonheid en de troost:

http://www.youtube.com/watch?v=EsEnM8mGj_Y



PS.
En daarom ben ik, ondanks, zo blij dat ik katholieke wortels heb, Guido.

Gepost door: Uvi | 23-01-12

De commentaren zijn gesloten.