28-05-12

Zomerstad

IMG_3686.JPG

 

Maand 28.05

Gisteren ontbond de zon al zijn duivels, Gent leek wel een badplaats, alle hoekjes bezet met tafeltjes en parasols, elk pleintje zijn ijskreemkar, en overal door alles die kuierende, sloffende, likkende, pratende, rondkijkende mensen, ze leken uit de hemel neer te dalen, ze ontstonden uit schaduwen langs de grond, en meestentijds dreven ze naderbij als kleine kleurrijke wolken, naderbij en weer voorbij.

Op zo’n moment is de stad, met zijn vele muren, een zandbak, een badkuip, ja zelfs een bed. Mensen krijgen het soort vertrouwen dat ook kinderen hebben, als ze in de armen van hun ouders liggen. Zelfs op de straatstenen liggen er te slapen, tegen muren zitten geliefden of vrienden, en voelen zich dubbel geborgen. Het mooist is het grote grasveld binnenin de Bijlokesite, een soort dorpsdries middenin de stad, omringd door zorgzame muren die het lawijt en de drukte buiten houden. Daar is geen plekje meer vrij voor de vele picknickdekens met mensen op (kinderen worden groter, als hun ouders lager zitten). Daar wordt leven teruggebracht tot zijn eigenlijke eenvoud: eten, drinken, babbelen, samen zijn.  

En spelen, als er water is. Gent heeft wel zijn liters water, en overal kleine en grotere bootjes, met naakte ruggen en schouders in, die zich met plezier laten verbranden, want alle grotemensenverstand verloren.

IMG_3152.JPG

Commentaren

Daar wordt leven teruggebracht tot zijn eigenlijke eenvoud: eten, drinken, babbelen, samen zijn.


Juist, en toch.

Een stad zorgt ook voor haar geheime geliefden
als het herfst is. En barmhartig donker.
Als de mantel der duisternis hen toedekt.
Met de lankmoedigheid van een tedere leugen.

Jouw zin herinnert me aan twee citaten:

- L'enfer, c'est les autres. - Sartre.
- L'enfer, c'est le manque des autres. - Dirk De Wachter.

Gepost door: Uvi | 28-05-12

Sartres uitspraak kan waar zijn, maar verdient op z'n minst een grote nuancering. Soms, in sommige situaties, zijn anderen de hel. Niet DE anderen, anders zou De Wachter nooit het tegenovergestelde kunnen beweren.
Heb Sartre in deze uitspraak altijd wat ongeloofwaardig gevonden. Hij, die constant omringd was door een hofhouding, permitteert zich zo'n uitspraak. Alsof alles filosofie is voor wie er geen hinder van ondervindt.
Heb De Wachter ooit aan het woord gehoord. Van eenzaamheid denk ik dat die een veel grotere hel is...

Dat de stad ook een zorgzame mantel, een lankmoedige leugen is, dat zal wel. Ik zie het het opengewaaide platteland veel minder doen. Maar om daaruit de link te leggen met Sartre, dat rijm ik niet, dear Uvi.

groet

Gepost door: guido | 30-05-12

Maar om daaruit de link te leggen met Sartre, dat rijm ik niet, dear Uvi.


Dear Guido,
de link vertrok van uw citaat hierna: met de kern 'samen zijn'.
Daar wordt leven teruggebracht tot zijn eigenlijke eenvoud: eten, drinken, babbelen, samen zijn.

En wat Sartre betreft,
ik heb reeds meerdere keren gelezen
dat Sartre met dat statement niet bedoelde wat nadien een 'algemeen gezegde' werd.


Mooie dag nog, alleen of samen.
In de hel of de hemel dus?

Gepost door: Uvi | 30-05-12

Aha, Uvi, dat bedoel je, die hulde aan "samen zijn".
Ja, dan zeggen Sartre en De Wachter eigenlijk hetzelfde. Als je alleen bent, dan is het feit dat er anderen zijn, en dat je die mist, misschien wel een hel...

Gepost door: guido | 30-05-12

De commentaren zijn gesloten.