11-06-12

Studie (6): een stoel leren & Duizend keren...

Dit is het duizendste bericht! Niet voor te stellen, maar de teller liegt niet. Dat is zijn taak, en ik geloof graag dat hij dat oprecht goed doet. Dus duizend berichten. De ether in. Onderweg langskomend in kamers, hoofden, ogen en herinneringen.

Men noemt het internet virtueel. Maar zo virtueel is dat niet, als je al die lichamelijkheid even er bijneemt. 

En ik heb afgeleerd veel reactie te verwachten. Het is zoals met vrienden. Niet alles wat je zegt, is het reageren waard. Maar je zit wel samen... En soms, onverwacht, ontstaat een mooi gesprek. Maar evengoed kan er een trein voorbij denderen, en praten we daar dan over. Maar wel samen. Ook virtueel samen is samen...

En omdat ik hierna, tot tweede helft juli, in Ijsland zit (samen met keien en vergezichten en mijn lief), nog dit gedicht als (voorlopig) afscheid. Bij leven en welzijn, tot dan. 

G

 

IMG_2810-001.JPG

 

  

 

  Studie (6): een stoel leren


Van een stoel kun je leren

dat wachten niets afdoet

aan wie je bent, dat er

schoonheid zit in loslaten.

Dat het grootste uitrusten

een ander lichaam is dat

jou even aanraakt, misschien

wel in je zinken zal.

Dat je alles moet krijgen,

ook het geven, ook dat.


Van een stoel kun je leren

dat ruimte staan is en

zweven tegelijk, bewegen,

nog niet bewegen, niet meer.

Vorm is wat rond je hangt,

vorm is wat naar je kijken

mag, vorm is vergeten

dat je vorm bent geworden

omdat een andere vorm

je daar heeft omarmd.


Van een stoel kun je leren

dat je nooit de enige bent 

die is gaan zitten, dat alles 

een verhaal is, al waait er nu 

wind doorheen en is er 

geen dag meer die omkijkt.

Toch: een zucht, thuiskomst,

een korst brood, de verre blik.

Zwijgen is zo diep omdat

het zich zo veel herinnert.


IMG_2800-001.JPG

(foto: mijnwerkershut en mijnmuseum - enfin, meer een depot, in West-Australië)



 

 

 

Commentaren

"En ik heb afgeleerd veel reactie te verwachten.
Het is zoals met vrienden. Niet alles wat je zegt, is het reageren waard.
Maar je zit wel samen..."

...

Dag Guido,

reacties?
Ach, dàt is ook een verhaal apart. De moraal van het verhaal?
Reciprociteit.

Voor de meeste Bloggers is het niet meer dan een 'wederzijdse bevlekking'.
Jij komt, ik dus ook. Jij komt niet meer, ik dus ook niet meer.

Zelf zoek ik de 'Bloggers' op
die mij iets te vertellen hebben. Of ze mijn Blog met een visite vereren of niet.
Zo heb ik dus enkele plekken waar ik 'thuis' kom.

En dat laat ik dan merken.
Zoals op de buiten vroeger, als je de deur opentrok: 'volk in huis?'.

Geniet van je lief. En van de reis.

Tot binnenkort, Guido.



PS.
Er staan weer van die 'hiërogliefen' tussen je gedicht.

Gepost door: Uvi | 13-06-12

"En ik heb afgeleerd veel reactie te verwachten.
Het is zoals met vrienden. Niet alles wat je zegt, is het reageren waard.
Maar je zit wel samen..."

...

Dag Guido,

reacties?
Ach, dàt is ook een verhaal apart. De moraal van het verhaal?
Reciprociteit.

Voor de meeste Bloggers is het niet meer dan een 'wederzijdse bevlekking'.
Jij komt, ik dus ook. Jij komt niet meer, ik dus ook niet meer.

Zelf zoek ik de 'Bloggers' op
die mij iets te vertellen hebben. Of ze mijn Blog met een visite vereren of niet.
Zo heb ik dus enkele plekken waar ik 'thuis' kom.

En dat laat ik dan merken.
Zoals op de buiten vroeger, als je de deur opentrok: 'volk in huis?'.

Geniet van je lief. En van de reis.

Tot binnenkort, Guido.



PS.
Er staan weer van die 'hiërogliefen' tussen je gedicht.

Gepost door: Uvi | 13-06-12

"En ik heb afgeleerd veel reactie te verwachten.
Het is zoals met vrienden. Niet alles wat je zegt, is het reageren waard.
Maar je zit wel samen..."

...

Dag Guido,

reacties?
Ach, dàt is ook een verhaal apart. De moraal van het verhaal?
Reciprociteit.

Voor de meeste Bloggers is het niet meer dan een 'wederzijdse bevlekking'.
Jij komt, ik dus ook. Jij komt niet meer, ik dus ook niet meer.

Zelf zoek ik de 'Bloggers' op
die mij iets te vertellen hebben. Of ze mijn Blog met een visite vereren of niet.
Zo heb ik dus enkele plekken waar ik 'thuis' kom.

En dat laat ik dan merken.
Zoals op de buiten vroeger, als je de deur opentrok: 'volk in huis?'.

Geniet van je lief. En van de reis.

Tot binnenkort, Guido.



PS.
Er staan weer van die 'hiërogliefen' tussen je gedicht.

Gepost door: Uvi | 13-06-12

Maar zoveel aandacht dàt was nu ook weer niet de bedoeling.
Ik val in herhaling, blijkbaar.

Gepost door: Uvi | 13-06-12

Ja, dat gaat zo als je ergens thuis komt... ;-))

Gepost door: guido | 13-06-12

Woorden als een fijn net om jezelf te vangen. Blokjes om jezelf bijeen te puzzelen. Uitsneden die net als foto’s door hun rand mooier lijken dan ze misschien wel zijn.
Guido,
ik vind geen betere woorden dan deze van jouw om je 1000ste post te honoreren.
en blijf vooral ook fotograferen
met 'n knipoogje

Gepost door: ludo | 17-07-12

bedankt Ludo voor de honneurs

Gepost door: guido | 17-07-12

De commentaren zijn gesloten.