28-09-12

Aantallen en iets anders

 

IMG_5504.JPG

 

Je hebt er die leven van aantallen, en je hebt anderen, die leven van, ja konden ze dat zelf maar zo makkelijk zeggen, op een twee drie gaat dat niet.

Ik moet aan die eerste groep denken als ik de krant opensla. Televisiezenders die 200.000 kijkers maar niks vinden, zoiets kroms kan je alleen maar denken als er geld achterzit, veel geld. Net als de beursgenoteerde merken die zichzelf belangrijker vinden dan het familiebedrijf om de hoek, terwijl de middelgrote bedrijven toch zoveel meer bijdragen aan de economie dan we denken. Om nog niet te spreken van wat scholen, ziekenhuizen, musea, vrijwilligers bijdragen. Allemaal niet beursgenoteerd. 

Ik voel mij verweesder en verweesder bij dat getallengeweld. Alsof er niets anders is dat telt. Dat tellen mag. Alsof welzijn, gedeeld welzijn, een getallenkwestie was. Vertel dat maar aan de OCMW-ganger die op het rooster gelegd wordt als op een rad dat hem langzaam uitrekt. Uitrekken doet pijn, ook als het langzaam gebeurt. Maar het rooster is heilig. Vroeger kon je nog eens echt voor iemand opkomen, zei me onlangs iemand die in een OCMW werkt. Nu regeert het koude afmeten, strict en zakelijk. Waarom zijn de bankiers dan niet op het rad gelegd en uitgerokken?   

 

Het enige wat ik weet, is dat die anderen, die dromers van vergezichten, die knutselaars van kleine oplossingen, die burenpraters, die samenzingers en samenmuziekmakers, die gratis-handen-uit-de-mouwen-stekers, die kleine-beetjes-minder-vervuilers, die kinderenopvoeders en oudemensenverzorgers, die overwerkende dokters, die prachtige verhalen vertellende leerkrachten, die onderzoekers die niet opgeven en blijven zoeken om de verklaring te vinden voor wat ze zien of hopen te zien, het enige wat ik weet is dat zij de verbeelding hebben. Zij hebben de kracht van het nieuwe, zij hebben weet van wat straks gaat bloeien, ze hebben het in hun verlangens gezien, soms dromen ze ervan, maar altijd weer putten ze er kracht uit. En die kracht geven ze door, terwijl ik de aantallen ervan verdenk alleen zelf groter te willen worden. Ik weet dat ik fel vereenvoudig, maar het lijken me twee onverzoenbare levensvisies. En toch moeten er bedrijfsleiders of bankers rondlopen die die twee wel tot een eenheid kunnen brengen. Dat twee wel twee is, maar ook nog eens werkt voor twee... 

 

Commentaren

En heel even word ik weemoedig.
En denk aan '68 en de slogan:
'De verbeelding aan de macht'. Of 'De macht aan de verbeelding.'

Dit was natuurlijk gedoemd om te mislukken.
Deze contradictio in terminis.

Want alles van waarde is weerloos.

Gepost door: Uvi | 28-09-12

Definitief oplossen is er nooit bij.

Maar die slogan en zijn tijdgeest hebben toch voor vrouwen veel betekend, hebben de niet-gouvernementele organisaties hun stem en hun invloed gegeven, hebben veel verstarring opengebroken. Jij en ik komen nog "uit de oude tijd", toen kerk en staat, in de persoon van ouders en opvoeders en politici, alles "wisten" en bepaalden. Toen alles op gebaande paden bleef lopen, zelfs al waren er al twee wereldoorlogen voorbijgegaan. Op school heeft nooit een leraar mij persoonlijk aangesproken, dat gebeurde niet, ik was een nummer en maakte geen brokken.

Geef mij dan maar de school en de tijd van nu, zelfs al is de slinger in veel opzichten nu de andere kant opgeslagen: betutteling, verwendheid, decadente rijkdom en verspilling, en allicht nog altijd de leugen in al zijn vormen om alles te verbergen...

Ik weet dus niet of alles van waarde weerloos is. Dat klinkt mooi van Lucebert, maar wat waardevol is, kan ook van zich afbijten, koppig blijven proberen, andere beetjes waarde zoeken om samen sterker te staan...
De wereld heeft een massa problemen vandaag, maar ik laat het optimisme van die jaren 60-tijd toch niet los...

groet
Guido

Gepost door: guido | 28-09-12

Volhard in de boosheid en het optimisme, Guido.

Weemoed is niet hetzelfde als 'het grote gelijk'.
Maar ik dacht aan de ''68-ers" die later (als ze groot waren)
'de macht' namen en 'de verbeelding' verloren ...

Gepost door: Uvi | 28-09-12

De commentaren zijn gesloten.