03-10-12

Regen

Nog eentje uit mijn schetsboek...

IMG_5634.JPG

 

Het regent. 

Dat moet zo, want ome herfst wil dat. 

Regen is voor ome herfst meer dan een bevriend schilder (die van plassen in het wegdek spiegels maakt, met een zwart-wit filmpje in, en de druppels op het raam een buikje geeft van licht, een beetje zoals Van Eyck en co dat deden met juwelen). 

Regen is voor ome herfst ook zijn couturier. Die langskomt met hele lappen geweldige stoffen, vol diepe kleuren, helemaal passend bij zijn seniorenstaat. Pelsen van het zachtste groene gras, tule en velours van wolken, en een streng ingetogen soort stof-zonder-naam, dat je in de muren en de bomen ziet, net goed voor de stille dagen van october. 

En straks nog een raar soort wildheid voor zijn leeftijd, als alle bladeren gaan verkleuren met nuances uit de beste schildersopleiding. Wild ook, omdat ze niet bewaard worden, maar zomaar weggegooid, decadentie die enkel richies zich kunnen permitteren...

Misschien, als ik aan die wildheid denk, is ome herfst geen man, maar een oudgeworden courtisane, een New Yorkse modejournaliste, die van zich op- en verkleden een levenshouding heeft gemaakt, een trager geworden ballerina, maar die nog haar scherpe trekken en fijne motoriek heeft bewaard, en ook in vodden nog zou opvallen.

Misschien zijn er wel legio herfsten, de een al precieuzer en rijker dan de andere.

Ik zal straks eens goed toekijken.

 

De commentaren zijn gesloten.