27-11-12

Antilope Canyon

Een feest van voluit of gedempt of weerkaatsend licht (naargelang seizoen en uur van de dag) in een smalle, kleine kloof in Navajo-gebied. Zij leiden je ook rond, proberen iets van de sacraliteit die deze plek voor hen heeft, op je over te brengen door fluit te spelen (Elias legde zijn hoofd op de schouder van zijn oma en viel bijna in slaap) en reageren geïrriteerd als ergens in de kloof stemmen te luid klinken ("these Americans, zei de Navajo-vrouw die ons er naartoe gereden had en uitleg gaf, with their loud voices..."). Je zou er alleen moeten kunnen zijn, om je hand op al die tijd te leggen, en je ogen op deze waaier van licht. Maar Antilope Gorge is een wereldattractie geworden...  

IMG_6087.JPG

IMG_6105.JPG

IMG_6089.JPG

IMG_6106.JPG

 

 

 

 

 

  

Commentaren

("these Americans, zei de Navajo-vrouw, with their loud voices...) Hoe goed begrijp ik deze vrouw. Licht en stilte hebben alles te maken met het oersacrale; met het ontstaan van alles. Prachtige beelden. Dankjewel, Guido.

Gepost door: Iris | 27-11-12

Zo denken die Navajo's er ook over. Hoe stug ze op het eerste gezicht ook overkomen, onvriendelijk direct, toch was de vrouw die ons gidste, al in de jeep bezig te antwoorden op een vraag van de jonge toeristen naast haar, en ik hoorde woorden als spirit en spiritual...
Niet elke Navajo is trouwens gerechtigd om Antilope Canyon binnen te gaan. Maar omdat ze, naar ze zei, geen casino's wilden bouwen (wat andere etnische Indianen wel soms doen) maar een normale bron van inkomsten zoeken, moesten ze dit juweel wel open stellen voor het publiek.
Ons beetje respect voor hun trots maakte haar biezonder toegankelijk. We bleven praten na het bezoek.

Gepost door: guido | 28-11-12

Er is hier niet alleen een subliem schrijver aan het werk maar ook een getalenteerd fotograaf.
Verbazingwekkend hoe je het licht weet te vangen...

Gepost door: Alain Temmerman | 30-11-12

Merci voor het compliment, Alain.

Gepost door: guido | 30-11-12

De commentaren zijn gesloten.