30-11-12

Grand Canyon

De Grand Canyon is waarlijk grand. Sommige fenomenen ontsnappen aan onze keuze van synoniemen, en dan gebruiken we maar het meest eenvoudige woord, als een soort eretitel.

Grand is deze Canyon, voorwaar voorwaar. Dit moet van het grootste zijn dat ik ooit zag. Van de orde van de sterrenhemel, of van de zee als je die voor het eerst te zien krijgt. Waar je ook staat, je weet: ik zie maar een glinstering, geef mij een andere plek, laat mij opnieuw kijken, help mij zon, dat ik hoeken zie die ik nog niet opmerkte, dat ik verten zie dichter komen, laat het licht de kleuren niet versmachten, maar deel ze uit en ik zal kijken...

En dan ben ik nog maar een simpele horizontale kijker. Mocht ik tijd en de knieën hebben om naar beneden te dalen, dan werd ik nog kleiner, denk ik.

Is dit massieve leegte of massieve volheid? Hier zie ik nog een keer dat tussen die twee geen duidelijk onderscheid te maken is. Ik kan zo over de rand stappen en verloren vallen, ik kan voorzichtig dichter komen en de lijnen zien in de stenen, en een muis zien ritselen in wat een moedig struikje grijsgroen is.

 

IMG_6259_1.JPG

 IMG_6266.JPGIMG_6363.JPG

IMG_6369.JPG

IMG_6375.JPG

De commentaren zijn gesloten.