07-02-13

Toneel

IMG_5520.JPG

 

De toneellichten gaan uit, en in het donker vallen de vlokken sneeuw, recht diagonaal, alsof het zo is afgesproken. Binnenvallende legers. De stilte voor het onheil. Kleiner en kleiner wordt de wereld in dit grote grauw, een koord rond de hals dichtgetrokken. 

Maar dan. De lichten gaan weer aan, een voor een. Warme lichten, van een tijd zo vlug al vergeten. Geel, oranje zelfs, zelfs blauw nu. Want de lucht is een voorstelling, en er zijn regisseurs aan het werk die weten wat ze doen. Fade in, fade out, het houdt niet op.

En in plaats van die anoniem marcherende sneeuwvlokken hangen nu overal aan de takken diamanten. Niet één, maar honderden, hun buik vol licht.

Ik wou dat ik het gezang hoorde daarbuiten. Het is het Verdi-jaar, waarom dan niet, even maar, de koren te horen krijgen van wolken en bomen vol edelstenen en zwangere takken en schuivend licht?



Commentaren

"hun buik vol licht..."

Prachtig beeld, Guido.
Ik houd mijn witte lippen stevig op mekaar, maar fluister nog:
mooie foto, heerlijke woorden ...

Gepost door: Uvi | 07-02-13

De commentaren zijn gesloten.