18-03-13

Verzonken merel

IMG_6718.JPG

 

 

Op buurvrouws dak, net aan de rand van de nok, zit een merel. Stil, nu al een grote vijf minuten. Ik ben aan het werk aan mijn schrijfplank, ook een vorm van stilzitten. Maar de vogel voor mij zit echt stil. Kijkt uit over de andere huizen, de bomen, de grote lucht daar boven. Wat denkt zo’n klein wezen als het niet aan het foerageren is, of geen gedoe aan z’n kopje heeft van andere vliegeraars? Zijn er bij merels ook wat meer verzonken types, die zich bijvoorbeeld afvragen hoe rap toch de tijd gaat, of, in verwondering, hoe groot toch de wereld is? Of heeft ie net wat maagproblemen? Of is dit zijn eigen uniek genotsmoment, als de wind zo wat zwarte veertjes op z’n rug opduwt en dan weer laat schieten? 

En hup, daar is hij weg. 

En hup, als ik terugkom van een kleine boodschap, is hij daar alweer. Eerst met het gezicht naar het oosten, en dan weer diezelfde houding en richting als daarnet, naar het zuiden, uitkijkend over een wereld die deze morgen ook maar traag beweegt, zie ik, wolken lui voorbij slenterend, als families op zondag, voorzichtig licht aan hun randen en op de daken, de bomen nog helemaal niet aan licht toe. Maart is nog te vroeg voor bomen om echt buiten te komen. Dan zijn ze nog met hun toilet bezig, van binnen, in al die knoppen en knopjes. Maar wacht maar, wat zullen ze stralen straks, al die zelfbewuste dames... 

Zou de kleine man hetzelfde denken als ik, al dromen van toekomstig groen en paars van de Japanse kerselaar hier tussen ons in?

IMG_6714.JPG

Commentaren

Groeten van de kleine man...

die zich afvraagt of families nog lui slenteren op zondag.
Of het niet eerder hectisch is van het ene hobby naar het andere.

Gisteren geluisterd en gekeken naar Kees van Kooten en Nelleke Noordervliet
over de vijftiger jaren.
Toen de zondagen nog traag waren als Baai en Blesse...
van die andere Guido.

Haast je langzaam, dichter. Het licht baadt al in de ochtend.

Gepost door: Uvi | 18-03-13

Och, maar dat zie ik in mijn verkavelinsgstraatje nog regelmatig gebeuren hoor, zeker als op die zondagnamiddagen dat de zon schijnt en het zomer is of richting zomer gaat: na het eten komt men buiten en gaat de (trage) wandeling ergens henenwaarts.
Tschijnt ook een goeie digestief te zijn, zo wat stappen, en voor sommigen "gebeurt er dan tenminste iets"...

Gepost door: guido | 18-03-13

De commentaren zijn gesloten.