30-04-13

klank

IMG_7095.JPG

 

 

Wat is die grotere klank? Je kan hem natuurlijk niet meten, zoals ze met mijn slechte oor doen bij de audioloog.

Maar ik hoor hem ook in de stilte voor en na de echte klanken. Als in muziek, als wanneer de vogels zingen, als wanneer er vreugde is in iemands stem.

En ik hoor hem ook zonder klank: in al dit overdadige voorjaarslicht hoor ik het grote stromen, van licht, van wind, van sappen in de bomen en de planten, van water in lucht en in de grond. En in het stappen van een mens (op het einde van mijn straat woont een wat oudere man die soms drie keer per dag dezelfde wandeling maakt, zijn rug gebogen tegen de dood, zo lijkt het wel), en in de zenuwtrekken van hun gezicht zie ik het leven bewegen, met een wil die te groot lijkt voor zo’n kleine mens.

Die klank is soms alleen maar zichtbaar, mijn oren zijn niet fijn genoeg om het grote ruisen te horen.


(Wat is de klank van platanen in de Provence? Het is eerst en vooral de klank van jaren beeld en herinnering: geen Provence zonder platanen, geen pleintje in de Provence zonder platanen... Maar het is ook de klank van stronken: wat je ziet is wat je al in het woord hoort, die wilde versteven hard geworden opwaartse kracht, alsof het woord ook een bonk verbergt...

Ik heb er de blauwe lucht tegen gefotografeerd. Kwestie van wat effect te sorteren.)

De commentaren zijn gesloten.