10-06-13

Het grote luisteren (9&10)

IMG_3908.JPG
 
 


9
 
Tussen de woorden en de zinnen ligt de eigenlijke betekenis. Onder de oppervlakte hunkert een wereld die vraagt om begrijpen. 
Dat tussen, dat is begrijpen.
 
Zingen begint dus al voor het zingen: in het geconcentreerde wachten, in de eerste diepe en vooral juiste ademhaling, in de gedeelde blik en de gedeelde ruimte en de gedeelde beslissing. Zingen zet zich voort in de klanken zelf en zingen klinkt na. De onder- en boventonen van al wat bestaat.
 
Zo is het met mensen en hun ontmoetingen. Het begint met aankijken, met besef van ander leven. Met de tsimtsoem die daaronder opkomt, de ruimte van luisteren. En het eindigt niet nadat de ene mens vertrokken is. Wie in de diepte van een ander heeft gekeken, is tot die ander veroordeeld. Zijn mensen niet prachtig gemaakt voor vriendschap? Ik weet het, soms heb je maar een brood nodig, of een nieuwe jas, soms is het vergaderen of een groet, maar zelfs daarin kan het mis gaan, dreigt onder de oppervlakte de ontkenning, de vernedering, de hunker die niet wordt gezien.
 
 
10
 
Net omdat alles zo door elkaar loopt, in een geven en krijgen van grote en kleine geboorte, en er daardoor geen onderscheid meer is tussen belangrijk en onbelangrijk, tussen groot en klein, net daarom zijn de oude religieuze teksten zo kritisch voor alle vormen van idolatrie, macht, onderdrukking. Slechts tussen de unieke gezichten en handen van twee unieke mensen wordt heilige grond gevonden. Het mysterie is dat van een nooit moe wordend geven en krijgen, krijgen en geven, een wederzijdsheid die uitersten van ontkenning en vervulling kent, jazeker, maar tegelijk beweegt als de meest dagelijkse liefde.

De commentaren zijn gesloten.