27-06-13

Over overvloed

IMG_7395.JPG






Over overvloed
(voor Paul & Anke)
 
 
Jezelf er op betrappen
dat je toch weer naar haar kijkt.
En glimlachen vanbinnen,
een klank die langs je strijkt.
 
Dat zij daar bij je zit,
zo vol aanwezigheid.
Haar adem die nu wiegt.
Haar huid vol zachte tijd.
 
En wat ze zegt, en wat ze denkt.
Die wereld die ze draagt.
Die dromen die ze lacht,
of zingt, of rustig maakt.
 
Moet er nog koffie zijn,
vraagt ze, en als je knikt
besef je dat de wereld draait.
Maar samen, jij en haar,
 
met mensen van de straat
met dagen die nog komen
of die gekomen zijn,
dit koppig-oude stromen.
 
Hoeveel keer kun je herbeginnen,
denk je, terwijl de koffie dampt.
Aan alles zijn er zomen,
Aan alles zit een rand.
 
Maar het kan overstromen,
dit leven, in mij, in ons,
in al wat lichaam heeft
en van ontroering leeft.

De commentaren zijn gesloten.