09-11-13

Onderweg in Frankenland 3

Maar de zon is niet van de 12de eeuw, zonlicht is de enige eeuwigheid die we kunnen aanraken, die ons zowaar persoonlijk kent, zo lijkt het toch.

We hebben geluk. Er is een nazomer bezig die lui blijft lanterfanten, niet ophoudt met lummelen, spelen, grapjassen aan alle straathoeken, vensterluiken en dorpels, plooien in de gezichten. En als de dag vindt dat het genoeg is geweest, nog met een spottende vinger door de boomkruinen priemt, en over de randen van de heuvels rondom wrijven wil. Ach tijdloze zon, het is bijna november, en toch, dit is wellust die oud en wijs is geworden, maar wel wellust, jazeker.

Het zijn ook de gouden stenen die het doen: ze stralen als vanzelf, en in dit late seizoen kleuren de blaren mee, het is bijna teveel, een boeket dat te groot uitvalt, te duur zal worden voor een eenvoudige portemonnee als de onze.

IMG_8488.JPG

IMG_8612.JPG

De commentaren zijn gesloten.