22-11-13

herfstkleuren

IMG_8197.JPG

 

 

Diep in november.

Als oud worden evenveel kleuren mag dragen als de bladeren buiten (dat groenroodgeeloranjebruin dat niemand kan namaken omdat het per blad verschilt), als de luchten boven (dat lichtendonkergrijsblauw, soms een zwaar deken, soms een lichte voile), dan kan ik niet genoeg kijken naar de gezichten van de oudere mensen rondom mij, zelfs even langer dan nodig naar dat ouder wordende gezicht dat ik ontmoet als ik voor de spiegel sta.

Het zijn dan minder de kleuren die opvallen dan wel de lijnen. Oudere gezichten zijn soms tekeningen van een meesterhand, etsen die een hele wereld daarachter blootleggen, houtskoolschetsen met de mooiste schaduwen in.

En hun kleuren zijn verstild licht geworden, met alle ongrijpbare en toch wezenlijke aanwezigheid van licht. Soms lijkt het of je er dwars door kan kijken. Soms lijkt het of het alle aanrakingen van de wereld heeft gevoeld. Soms lijkt het of je ervan kan ademen, of je ervan kan leven.

En ik kijk weer uit het raam, en zie dat ook in de bladeren een diep ingekeerd licht mag glanzen.

 

IMG_6168-001.JPG

 

(foto: oude Indiaanse vrouw, foto van foto, Monument Valley, USA)

De commentaren zijn gesloten.