14-10-14

Eet nog van al dit mooie (Gerrit Kouwenaar)

IMG_8734.JPG

 


Eet nog van al dit mooie

voortdurend vervangbare aanwezige

en drink en bevat en verteer het

 

nu het vlees steeds vertrouwder

zich in de spiegel onteigent, de taal

verdwaalt in zijn oorsprong, de tijd

steeds sneller zich inhaalt zich uitstelt

 

zo volmaakt was het nooit

zo voldaan als ingeslikt water

en is het ook nu –

 

(Gerrit Kouwenaar, uit zijn bundel met de prachttitel 'De tijd staat open'; een paar maanden geleden stierf Kouwenaar.)

(Die eerste strofe, dat is mijn lichaam daar verwoord: kijken en luisteren als eten en drinken en verteren...)

(Die tweede strofe, ook dat is mijn lichaam: ouder worden - al mag ik niet klagen hoor, mijn lijf en vooral mijn kop zijn nog die van een jongen die nooit ouder zal worden...)

(En die laatste strofe bevat de geheimzinnigheid die mij ook voortdurend ontglipt: het is nooit volmaakt, én tegelijk is het het omgekeerde: volmaakter dan nu is het nooit geweest...En dat doet deugd als een slok water, zoals alles water is, ook wij, rechtopstaanden...)

De commentaren zijn gesloten.