04-01-15

Zondagvoormiddag

IMG_9128-001.JPG

 

Lichtdoorschoten zondagvoormiddag. 

Dikke regendruppels op de ramen bewaren dat licht met veel stil geduld. De takken laten zich lui schilderen. Het gras heeft een dun dekentje van bleekgrijs rijm over zich getrokken, eerder tule dan een wollen deken. Vogels trekken hun vlucht nog even op voor ze landen in de hoge boom achter de huizen. Tussen de huizen zijn hele balken licht geschoven.

Ik luister naar Dhafer Youssef, naar de oneindig opengaande klank van zijn ud, alsof hij in het aanslaan ook al alle onder- en boventonen mee loslaat. Zoveel licht in wat toch een simpele klanknoot is. En dan zijn stem: hij roept soms, maar het is zingend roepen, zoals de herders in de bergen van Sardinië, zoals de nomaden in de woestijn. Dat soort ver dragende zingende roepen kan misschien nu ook, nu de huizen de auto’s en de mensen zo stil alles lijken te kunnen laten. En rond zijn stem wikkelt zich ook een elektrische gitaar, nog zo’n luid roepende zanger, die van het verre opengaan zijn specialiteit heeft gemaakt...

En dan denk ik: ik hoor en zie dit allemaal in dit hoofd van mij. Mijn hoofd is licht en woestijn en hoge boom en grote stem en muziekinstrument tegelijk.

Hoofd van mij, wees gezegend...

 

 

De commentaren zijn gesloten.