04-02-15

Overvloed

IMG_3679.JPG

 

Overvloedige zon, en takken, daken, muren, straten krijgen een laagje. En de auto’s, en de bloemknoppen.

Een lik verf van de overvloed. Gulheid, iets van een teveel, is de natuur ingebakken. Zelfs de stenen in de huizen mogen nu elk voor zich een beetje uitsteken, met een randje schaduw van al dat felle licht.

En de mensen?  Ook mensen zijn stenen in muren, en met die muren bouwen we steden, en verkeer, en winkels, en geroezemoes, en files. Krijgen de mensen ook af en toe de kans om er een beetje uit te steken, met een randje licht of donker? Ik hoop het, het doet me iets als uit de massa een gezicht mij opvalt, om welke reden dan ook. Als iemand zo langssloft dat ik blijf kijken, zonder het zelfs maar te beseffen. Ik merk dat ik zelf ook groter word, als ik een gesprek cadeau krijg waarin iemand groter wordt dan hij of zij was in het begin van het gesprek. Verstandiger, wijzer, warmer. Dichterbij dus. Ik weet niet welke zon, welk teveel dan aan het schijnen is, maar dat het deugd doet, voor beide kanten, dat is zeker.

De commentaren zijn gesloten.