09-03-15

Rembrandt 2

IMG_1473.JPG

 

 Een ets van Rembrandt waarin je het beste van hem ziet samenkomen.

Een kerststaltafereel met de koningen: in het diepe duister dat in zo'n stal heerst en waarin de lamp een plas licht werpt, zien we Maria die met haar linkerhand even het deken opzij schuift waaronder ze naast haar kind probeert te slapen, om het onverwachte bezoek te monsteren...

Van Rembrandt werd gezegd dat hij het leven zelf uitbeeldde, en zich niks aantrok van voorschriften om dat leven zo of zo te tekenen. Dat zien we hier, zo klein maar zo opvallend: die hand die even een opening maakt in haar moeilijk vergaarde warmte, waar vind je nog zo'n ongelooflijk detail? Die nog half-toeë ogen van haar. Dat kind dat met de diepe rust kinderen eigen, dwars door alles heenslaapt. Je hoort het onder je ogen zwaar ademen...

En dat alles in een relatief kleine ets, in het metaal gekerfd met een naald die zich geen fouten kan permitteren. Rembrandts hoofd keek en verbeeldde, zijn hand volgde. Of was het omgekeerd...?

De commentaren zijn gesloten.