06-04-15

Drie gedichten van Hubert Van Herreweghen

IMG_1244.JPG

 

Eerst een dienstmededeling: wegens ziekenhuisverblijf van mijn computer ben ik langere tijd afwezig gebleven op de blog. Ik probeer het goed te maken.

Dan terug naar de blessings die een mens ontmoet op zijn weg: ik kocht in Amsterdam, in de bekende boekhandel Atheneum, de jongste dichtbundel van Hubert Van Herreweghen, De bulleman en de vogels, met veel schone zorg en respect uitgegeven door de moedige uitgeverij P.

Ik las in de gedichten, en de woorden begonnen te dansen en te zingen rond mijn oren. Wat een dansante (soms letterlijk in de versregels weergegeven), klinkende poëzie... De man is 95, en in die 75 jaar dichten lijkt hij jonger en jonger te worden.

Ik weet niet voor wie dat eerste gedicht geschreven is, maar dat streepje licht, dat loopt ook voor de voet van mijn vrouw...

 

M.B.B ii

 

In dagelijkse zorg,

                          op eeuwigheid gericht,

en onbewust in heiligheid gerezen,

keek zij niet om

                          in lachen of in vrezen,

maar voor haar voet

                          liep steeds een streepje licht.

 

*

 

Plons

 

Onrustig wordt voor de zee

en 't klotsen

tegen inhumane rotsen

plons na plons,

het ernstig, nadenkend water,

in ons.

 

*

 

Avond

 

Licht, laatste korrel licht,

draal nog even,

verlaat me niet

als 't donker valt,

de gruwelijke nacht

waarin de dieren dolen

uit de oudste holen,

windhol en gracht

en geen oog wat ziet.

Verlaat me niet,

wees zacht.

 

Commentaren

JA

Gepost door: jesse | 08-04-15

De commentaren zijn gesloten.