13-06-15

Het geluk van Isabella Brant (Pinakotheek Munchen)

De voorbije dagen zette ik vier vrouwenportretten op de blog: de kleine Maria lijkt overweldigd door wat er met haar gebeurt, ze is ook zo onmachtig jong...; de oude vrouw kijkt verbitterd, met nog wat verbetens in haar blik, alsof ze nog niet wil opgeven, hoewel er ook angst is, voor die verte die ook haar, oude strijdster, zal vellen; die twee starende vrouwen: hoe moet je staren invullen, er zou een verhaal verteld moeten worden, en dan nog kijken we niet in de dromen van mensen - vertelt die open mond iets? die lichtjes geopende lippen? -

Maar wat we hier zien is voldaan geluk: die hand zegt het al, maar zeker als ik een close-up neem, zie je die hele lichte glimlach van voldane vrouw. Ze heeft de man die ze graag ziet, mooie man, zoals hij daar poseert, zelfbewust maar niet  arrogant, wat dromerig-verzonken (en wellicht is hij nog galant ook, minzaam zoals ze het zo graag heeft, en is hij een goeie minnaar, en een goede vader, enz enz, enfin hoe kan je meer voldaan-gelukkig zijn...) En dat heeft die geweldige schilder die Rubens is, allemaal gevat in die ogen, lichtjes opwaarts kijkend, die kleine blos, die glimlach, zo volmaakt ingehouden, want geluk mag je niet verraden... 

IMG_1547.JPG

IMG_1546.JPG

IMG_1544.JPG

De commentaren zijn gesloten.