07-07-15

BERICHT VAN VERHUIS



BERICHT AAN MIJN BEZOEKERS

 

IK HEB EEN NIEUWE WEBPLEK VOOR MIJN BLOG GEZOCHT:

 

klik op https://guidovanhercke.wordpress.com/

 

 

 

 

 

03-07-15

Donau-elegieën (3)

 IMG_6981.JPG

 

Donau-elegieën (3)

 

Er is een volk in hem niet doodgegaan.

Het zong stille gebeden, bij avond,

als de trap en de weg kraakten

van wat ze hadden gezien en gehoord.

En het water zich lichamen herinnerde,

te laat gewassen lichamen.

En de bommen net de kamers misten

waarin het leven zich verzameld had.

 

Er is een volk in hem niet doodgegaan.

Maar in zijn hoofd en stem en vingers

heeft het zich opgericht, uit 

voorzichtig vergeten heeft het

weer de oude woorden gezegd,

luidop, voor het eerst luidop, alsof

een mensenrug van geschiedenis is gemaakt,

een mensenstem van vele stemmen is,

alsof er maar één adem is, die zich,

eindeloos zingend, eindeloos

herhaalt

 

*

Midden-Europa heeft een geschiedenis die soms alleen door verdringing verwerkt kan worden. Pas op het einde van zijn leven ontdekte Tamas weer het joodse in hem...

Foto: fragment uit schilderij van Chagall.

02-07-15

Donau-elegieën (2)

Tamas & Peter 3.JPG

 


Donau-elegieën (2)

 

Hij zette een dak op de lucht en
maakte er een huis van
hij droomde van zonen en
in zijn droom stond hij rechtop
hij rookte zijn pijp en
door de rook geurden
zijn gedachten
hij las poëzie zoals
je erwten plant
voorzichtig een geul makend
voor elke klank
hij kon een boom vouwen
uit papier
hij sneed meubels en klokken 
en sterke koffie
hij had de zware handen
van wie aan de wereld bouwt
hij hield van zijn Hongaarse
woorden, weidde ze
m
et zijn stem van herder
hij kon zwijgen
zoals iemand wacht
op wat verloren is

En nu zal het water hem leren
hoe je moet weggaan
voor de eerste keer doet hij
het zelf niet, hij moet zich
nu laten vouwen en planten,
en weiden en roken en zwijgen
en uitdelen aan wie,
zoals hij, nieuw is
en onverwacht

 

 

 

01-07-15

Donau-elegieën (1)

Tamas.JPG


Donau-elegieën (1)

In memoriam Tamas Marosvary

 

Zoals het water
stroom is en druppel
ligt en liggend vloeit
drinkt en te
drinken geeft

zo leert dit
uitgestrooide lichaam
groot te zijn en klein
overal en nergens
weg te gaan en altijd
terug te komen